Soms laat ik dingen op zijn beloop. Of heel eerlijk, laat ik dingen liggen die ik eigenlijk moet doen, maar uitstel omdat ik ze niet wil doen…Herkenbaar?

Ik weet namelijk dat ik structureel gezonder wil eten. Structureel dagelijks een stuk wil wandelen/ bewegen. Vaker een moment voor mezelf wil nemen. En toch doe ik het niet…

En ja, ik weet dat ik me er prettiger bij zou voelen, weet dat ik meer rust zou hebben en meer in het nu kan leven. Want deze dingen heb ik allemaal wel fases gedaan. En toch sluipt het andere gedrag er weer in.

Waar zou dat aan liggen?

Dit komt van het principe wat we allemaal in ons hebben: We laten ons leiden door het vermijden van pijn of het verlangen om plezier te beleven.
Zolang we ergens direct, op korte termijn plezier aan hebben dan zullen we dit behouden. Levert iets op korte termijn pijn op, dan willen we iets anders gaan doen.

Denk bijvoorbeeld maar eens aan uitstelgedrag:
Wanneer je dingen uitstelt is dat omdat je denkt dat het ondernemen van de actie meer pijn oplevert dat niets doen of geen actie ondernemen.
Andersom; soms als je dingen te lang uitstelt dan kan het ook omdraaien. Het uitstellen en niets doen wordt dan meer pijnlijk dan wel actie ondernemen. Denk aan voorbeelden zoals bijvoorbeeld je belastingaangifte, het leren voor een examen, vervelende klusjes op het werk of het maken van een afspraak bij de tandarts.

Het nemen van actie kan je ook plezier geven, zeker wanneer het maar in je hoofd blijft zitten, dan kan het (na het nemen van actie) uit je hoofd. Maar wat er eerst aan ten grondslag ligt is is het idee van “de pijn” die je zult hebben om de actie te voltooien.

van uitstel naar doen

Een ander voorbeeld is afvallen.
Mensen met overgewicht hebben vaak innerlijke pijn. Last van hun lichaam, hun zelfbeeld. Je zou dan zeggen dat je deze pijn wilt vermijden…maar de reden om het afvallen toch nog even uit te stellen of om het afvallen op te geven is omdat er op het moment van het eten van bijvoorbeeld chocolade of dat wijntje in de avond meer plezier aanwezig is. Dat is dan echt op het moment.

Dé truc is dus om jezelf niet te straffen (want we willen pijn vermijden), maar om jezelf plezier te geven.

Als je je gedrag wilt veranderen zal je de link tussen het ervaren van pijn en plezier moeten veranderen.

Hoe kan je dit voor jezelf in gaan zetten:

Ik heb hier een heel simpel stappenplan voor je die je brengt van uitstel naar bereiken wat je wilt:

Stap 1: Schrijf vier nieuwe acties op

Welke vier acties die je weet, zou je nu moeten ondernemen?

Stap 2: Pijn gekoppeld aan het doorzetten van het huidige gedrag

Wat is de pijn die je in het verleden gekoppeld hebt met/aan deze acties?

Stap 3: Plezier dat gekoppeld is aan het niet doorzetten van je gewenste gedrag

Welk plezier heb je ondervonden van het niet doorzetten in het verleden?

Stap 4: Pijn als je niet doorzet met je gewenste gedrag

Wat zou het je kosten als je nu niet doorzet?

Stap 5: Plezier wat je krijgt als je doorzet

Wat zijn de voordelen die je zult krijgen door het nemen van acties in elk van deze gebieden nu? Hoe zal het je leven veranderen? Hoe zal het je meer vreugde, geluk, succes, vrijheid of trots opleveren?

van uitstel naar doen
En ik? Ik ga weer structureler tijd voor mezelf nemen. Dagelijks een moment voor een yogales, even mediteren of het lezen van een boek. Want dat levert niet alleen mezelf een plezier op, ik word er ook leuker van!


Wil jij dit ook?

Doe je dan met mij mee met 30 dagen Yoga.
In 30 dagen yoga op en buiten de mat. Meer ontspanning, minder stress en meer positiviteit en energie in jouw dagelijks leven.

Ik doe mee >

Reactie verzenden